Ideał mój

Podobno każdy ma swojego Anioła,
który czuwa w dzień i w nocy...
strzeże ode złego...
Ja swojego znam z imienia i nazwiska.
A nawet z wojskowego pseudonimu...
Mój Dziadek.
Człowiek memu sercu bliższy niż ojciec.
Człowiek, z którym spędziłem dzieciństwo.
Człowiek, który pokazał, jak żyć
i czym jest honor i Ojczyzna.

Człowiek, którego w ostatnią drogę
odprowadziło całe rodzinne miasto...
z piękną mową nad trumną...
z morzem łez...

Pozostał mi zegarek, który nosił co dnia.
Teraz ja zakładam go każdego poranka,
by przypominał mi, kim jestem...
kim powinienem być...

Jednak ważniejszy jest drogowskaz,
który pozostawił w moim sercu...

Gdy przetrwałem noc...
Gdy rano jechałem do mojego miasta...
do mojej rodziny... do mojego Dziadka...
Gdy dotarło do mnie, że już nigdy...
a przecież tyle chciałem jeszcze powiedzieć...
o tyle rzeczy powinienem zapytać...
...
Wtedy usłyszałem jego głos...
I wiem, że jest ze mną w każdej chwili...
Uspokaja, gdy lęk ogarnia serce...
Podpowiada, którą wybrać z dróg...

Chciałbym być kiedyś dla kogoś
choć namiastką takiego Człowieka
jakim był mój Dziadek dla mnie...

Dziadku, dziękuję Ci, że byłeś...
i dziękuję, że jesteś!

Ty wiesz, że się staram...
Ty wszystko wiesz...
Kocham Cię.

---

poprzednia [1]  [2]  [3]  [4]  [5]  [6]  [7]  [8]  [9]  [10]  [11]  [12]  [13]  [14]  [15]  [16]  [17]  [18]  [19]  [20]  [21]  [22]  [23]  [24]  [25]  [26]  [27]  [28]  [29]  [30]  [31]  [32]  [33]  [34]  [35]  [36]  [37]  [38]  [39]  [40]  [41]  [42]  [43]  [44]  [45]  [46]  [47]  [48]  [49]  [50]  [51]  [52]  [53]  [54]  [55]  [56]  [57]  [58]  następna