Mając miękkie serce, miej twardy tyłek...
Kolejny raz odczułem na własnej skórze, czym się kończy spoufalanie z ludźmi,
z którymi robi się interesy...
Jakiś czas temu, zgodziłem się na zrobienie "po znajomości" ślubnej sesji zdjęciowej.
Jako że byli to znajomi znajomej, więc wziąłem zlecenie za niższą stawkę.
Potraktowałem ich także jak własnych znajomych, czyli przygotowałem więcej fotografii niż standardowo.
W zamian dowiedziałem się, że jestem nieterminowy (musieli poczekać kilka dni dłużej na oddanie zdjęć)
oraz że myślę wyłącznie o własnej wygodzie (z braku czasu nie zgodziłem się na przekazanie materiału
pod Warszawą i umówiłem się w moim stałym, znanym im, miejscu spotkań w centrum Stolicy).
Dziś, po wielu miesiącach współpracy i traktowaniu pewnej Osoby i Jej potrzeb na partnerskim poziomie,
odebrałem zamówienie wraz z prośbą o możliwie natychmiastową za niego zapłatę.
Przekonany, że wystąpiła jakaś "gardłowa sytuacja" i kasa faktycznie jest potrzebna na JUŻ,
miałem zamiar zmienić harmonogram dnia i narażając się na niezadowolenie pracodawcy,
jechać do banku, by możliwie najszybciej zlecić przelew.
Zbieg wydarzeń sprawił jednak, iż wcześniej zdołałem ocenić to, za co miałem zapłacić
i okazało się, że dostałem jedynie połowę zamówienia...
Jak się dowiedziałem u szanowanego dotąd Dostawcy, podczas wyceny nie doczytał mojego zamówienia,
więc zrobił tylko to, co uznał, że w umówionej cenie się mieści, a jeśli chcę, by wykonał resztę,
to muszę dopłacić...
Cóż, życie sprawiło, że tyłek mam twardy od dawna. Jednak nikt, kto choć raz mnie w niego kopnie
(bez względu na to, czy z premedytacją, czy jedynie z bezmyślności lub braku życiowej ogłady),
nigdy już nie odbuduje w pełni mojego zaufania i chęci bezinteresownej pomocy...
poprzednia [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] [47] [48] [49] [50] [51] [52] [53] [54] [55] [56] [57] [58] następna
Kolejny raz odczułem na własnej skórze, czym się kończy spoufalanie z ludźmi,
z którymi robi się interesy...
Jakiś czas temu, zgodziłem się na zrobienie "po znajomości" ślubnej sesji zdjęciowej.
Jako że byli to znajomi znajomej, więc wziąłem zlecenie za niższą stawkę.
Potraktowałem ich także jak własnych znajomych, czyli przygotowałem więcej fotografii niż standardowo.
W zamian dowiedziałem się, że jestem nieterminowy (musieli poczekać kilka dni dłużej na oddanie zdjęć)
oraz że myślę wyłącznie o własnej wygodzie (z braku czasu nie zgodziłem się na przekazanie materiału
pod Warszawą i umówiłem się w moim stałym, znanym im, miejscu spotkań w centrum Stolicy).
Dziś, po wielu miesiącach współpracy i traktowaniu pewnej Osoby i Jej potrzeb na partnerskim poziomie,
odebrałem zamówienie wraz z prośbą o możliwie natychmiastową za niego zapłatę.
Przekonany, że wystąpiła jakaś "gardłowa sytuacja" i kasa faktycznie jest potrzebna na JUŻ,
miałem zamiar zmienić harmonogram dnia i narażając się na niezadowolenie pracodawcy,
jechać do banku, by możliwie najszybciej zlecić przelew.
Zbieg wydarzeń sprawił jednak, iż wcześniej zdołałem ocenić to, za co miałem zapłacić
i okazało się, że dostałem jedynie połowę zamówienia...
Jak się dowiedziałem u szanowanego dotąd Dostawcy, podczas wyceny nie doczytał mojego zamówienia,
więc zrobił tylko to, co uznał, że w umówionej cenie się mieści, a jeśli chcę, by wykonał resztę,
to muszę dopłacić...
Cóż, życie sprawiło, że tyłek mam twardy od dawna. Jednak nikt, kto choć raz mnie w niego kopnie
(bez względu na to, czy z premedytacją, czy jedynie z bezmyślności lub braku życiowej ogłady),
nigdy już nie odbuduje w pełni mojego zaufania i chęci bezinteresownej pomocy...
poprzednia [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] [47] [48] [49] [50] [51] [52] [53] [54] [55] [56] [57] [58] następna