wczoraj... dziś... jutro...(?)
Walczymy z okupantami obcymi lub własnymi...
Biegamy do urn, by za chwilę ze wstydu
kryć twarz przed samymi sobą...
Ponoć od lat sadzimy milowe susy ku lepszemu
lecz jakoś co krok wdeptujemy w kolejne gówno...
Na starość spada mi ewidentnie poziom testosteronu,
bowiem lubię czasem usiąść z dzieckiem do jakiejś bajki.
W jednej z nich głos Eweliny Flinty drżał słowami:
niebo dziś w żałobie zanosi się płaczem
niegościnny świat w mroku pogrążył się
skąd wiadomo czy jeszcze będzie inaczej?
czy nastanie znów świt, czy nie?
niepomyślny czas zdaje się nie mieć końca
już nam przyjdzie żyć w tej ulewie i mgle
skąd wiadomo czy jeszcze wzejdzie nam słońce?
czy nastanie znów świt, czy nie?
bo tutaj ciągle leje
bo tutaj ciemność trwa
bo tutaj wciąż wiatr wieje
czy długo tak być ma?
mówią przyjdzie czas, że ta burza ustanie
wtedy wszystko to w końcu minie jak sen
co to będzie, gdy tak się jednak nie stanie?
jeśli spłynie znów cień na padół ten?
prześlij nam znak, choć jeden raz
o dobry Boże, wysłuchaj dziś nas
spraw, by wrócił znów słońca blask...
Oby moje dziecko kiedyś
doczekało pięknych, słonecznych dni
w okraszonej bielą obłoków i czerwienią maków krainie...
poprzednia [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] [47] [48] następna
Walczymy z okupantami obcymi lub własnymi...
Biegamy do urn, by za chwilę ze wstydu
kryć twarz przed samymi sobą...
Ponoć od lat sadzimy milowe susy ku lepszemu
lecz jakoś co krok wdeptujemy w kolejne gówno...
Na starość spada mi ewidentnie poziom testosteronu,
bowiem lubię czasem usiąść z dzieckiem do jakiejś bajki.
W jednej z nich głos Eweliny Flinty drżał słowami:
niebo dziś w żałobie zanosi się płaczem
niegościnny świat w mroku pogrążył się
skąd wiadomo czy jeszcze będzie inaczej?
czy nastanie znów świt, czy nie?
niepomyślny czas zdaje się nie mieć końca
już nam przyjdzie żyć w tej ulewie i mgle
skąd wiadomo czy jeszcze wzejdzie nam słońce?
czy nastanie znów świt, czy nie?
bo tutaj ciągle leje
bo tutaj ciemność trwa
bo tutaj wciąż wiatr wieje
czy długo tak być ma?
mówią przyjdzie czas, że ta burza ustanie
wtedy wszystko to w końcu minie jak sen
co to będzie, gdy tak się jednak nie stanie?
jeśli spłynie znów cień na padół ten?
prześlij nam znak, choć jeden raz
o dobry Boże, wysłuchaj dziś nas
spraw, by wrócił znów słońca blask...
Oby moje dziecko kiedyś
doczekało pięknych, słonecznych dni
w okraszonej bielą obłoków i czerwienią maków krainie...
poprzednia [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] [47] [48] następna