*****
Korowód samotnych dusz
Sunie krańcem nieba
To dusze tych,
Którzy nie mogli odnaleźć siebie
I swojego miejsca
Wśród szczęśliwych ludzi.
Odeszli by uwolnić się od masek
Pozostawiając gnijące powłoki
Jedna obok drugiej
Choć nie znali się wzajemnie
I teraz podążają ich tysiące
Lecz każda osobno.
Tak długo przebywały sam na sam
Z samotnością i smutkiem,
Że teraz nie mogą już ich opuścić
Mkną więc tam,
Gdzie będą mogły być same
Ze swoimi uczuciami
W głąb otchłani.
Nie pytaj
Są myśli, które jak ogień palą
Są serca, które szczęścia nie znają
Są ludzie, wzgardzani przez bliźniego
Więc kiedy ktoś umiera
Nie pytaj "dlaczego?"
poprzednia [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] następna
Korowód samotnych dusz
Sunie krańcem nieba
To dusze tych,
Którzy nie mogli odnaleźć siebie
I swojego miejsca
Wśród szczęśliwych ludzi.
Odeszli by uwolnić się od masek
Pozostawiając gnijące powłoki
Jedna obok drugiej
Choć nie znali się wzajemnie
I teraz podążają ich tysiące
Lecz każda osobno.
Tak długo przebywały sam na sam
Z samotnością i smutkiem,
Że teraz nie mogą już ich opuścić
Mkną więc tam,
Gdzie będą mogły być same
Ze swoimi uczuciami
W głąb otchłani.
Nie pytaj
Są myśli, które jak ogień palą
Są serca, które szczęścia nie znają
Są ludzie, wzgardzani przez bliźniego
Więc kiedy ktoś umiera
Nie pytaj "dlaczego?"
poprzednia [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] następna