Siły
Ożywiłeś Giewont, rycerz
ospały rozbudza się
jego skalne serce bije
o już wstaje, chodzi,
głęboko oddycha, żyje!
Nie, to niesamowite
i czym żeś to uczynił
tak wątło wyglądasz,
twa miłość zbyt mała
gdy na niego spoglądasz.
Nie rozumiem, lecz on
swą tarczą cię chroni,
czemuż to zawdzięczasz,
przed ostrzem zła broni
- nie mnie?
Bracie drogi powiedz
a uczynię cię bogatym.
*****
Widzisz, jednak powstała
rozpuściła swe warkocze
i wiatrowi je dała
aby rozsiał niczym ziarno.
I snują się jak kurz
nitki koloru blond.
Ktoś powie: babie lato,
człowieku świata nie znasz,
podczas zimy? czy warto
pleść melodię w ruinie
piękna...
poprzednia [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] następna
Ożywiłeś Giewont, rycerz
ospały rozbudza się
jego skalne serce bije
o już wstaje, chodzi,
głęboko oddycha, żyje!
Nie, to niesamowite
i czym żeś to uczynił
tak wątło wyglądasz,
twa miłość zbyt mała
gdy na niego spoglądasz.
Nie rozumiem, lecz on
swą tarczą cię chroni,
czemuż to zawdzięczasz,
przed ostrzem zła broni
- nie mnie?
Bracie drogi powiedz
a uczynię cię bogatym.
*****
Widzisz, jednak powstała
rozpuściła swe warkocze
i wiatrowi je dała
aby rozsiał niczym ziarno.
I snują się jak kurz
nitki koloru blond.
Ktoś powie: babie lato,
człowieku świata nie znasz,
podczas zimy? czy warto
pleść melodię w ruinie
piękna...
poprzednia [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] następna